Category Archives: மாந்த்ரீகம்

ஸ்ரீ ஆதிபராசக்தி பீடம் | Adhiparasakthi Peetam | ஜல்பம் – 6 | MUSINGS – 6

ஸ்ரீ சக்ர ராஜ ஸிம்ஹாஸனேஸ்வரி துணை

ஒம்

ஓம் ஹ்ரீம் லலிதாம்பிகாயை நம:

க ஏ ஈ ல ஹ்ரீம்; ஹ ஸ க ஹ ல ஹ்ரீம்; ஸ க ல ஹ்ரீம்

* * *

வலைப்பூ அன்பர்களுக்கு,

சிவன் எங்கு இருக்கமாட்டான்? (அ) சிவனை கோவிலிலிருந்து வெளியேற்றுவது எப்படி?

தீக்ஷிதனாகிய ஆச்சாரியார், பக்தி இல்லாதவனாக பூஜித்தால், ராஜா, ராஜ்யம் இவர்களுக்கு கெடுதல்; அது எவ்விதம் எனில், காட்டில் இருக்கிற துஷ்ட மிருகமாகிற ஸிம்ஹத்தைக் கண்ட யானையானது எப்படி பயம் அடையுமோ, அதுபோல் பக்தியில்லாத ஆச்சாரியனைப் பார்த்த உடனே சிவபெருமான் பயம் அடைந்து (விலகி விடுவார்) மந்திரம் இல்லாமல் அர்ச்சனை செய்தால், அந்த ஈச்வரன் பயம் அடைவார் (விலகி விடுவார்). (காரண ஆகமம் – பூஜாவிதி படலம் – ஸ்லோகம் 311 – 312), மேல் விபரம் இங்கு காண்க!

ஒவ்வொரு கிரியையும், அதற்கேற்ற பாவனை, மந்திரங்களுடனேயே செய்யப்படல் வேண்டும். பாவனை இல்லாது, வெரும் மந்திரங்களுடன் மட்டும் செய்தால், அது பயனற்றவை ஆகும். பாவனையும் இல்லாது மந்திரங்களும் இல்லாது கிரியைகளை செய்தால், அச்செயல் தேவர்களை மகிழ்விக்காது, அசுரர்களையே மகிழ்விக்கும். அதன்காண், பூஜைகளின் முழுப்பயனும், மக்களை சென்று அடைய பாவனை, கிரியை, மந்திரம் மூன்றிலும் லோபம் (குறை) இருத்தல் கூடாது.

அப்படி அகலும் தருணத்திலேயே, இறைவன், தன் சன்னதியில் உபச்சாரம் செய்யாமல் அபச்சாரம் செய்தவனுக்கு, ஸந்ததி இல்லாதிருக்கட்டும் என்றும், இச்சந்ததியினர் என்றும் தம்மை ஆராதிக்க தகுதியில்லாதவர் என்றும் எண்ணி அகலுகிறார்.

அங்ஙனமாயின், பக்தி, ஆச்சாரம், அனுஷ்டானம் இல்லாத இடத்தில் இறைவன் இருப்பதில்லை என்றே பொருள். இறைவன் இல்லாத இடத்தில் இறைவி எப்படி இருப்பாள்? அம்மையும் அகன்றிருப்பாளே! அய்யனும், அம்மையும் இல்லாத இடத்தில் உப, பரிவார தேவதைகளும் இருக்கமாட்டார்களே, அவர்களோடு, அந்த க்ஷேத்ரத்தில் வழிபடுகின்ற சித்தர் பெருமக்களும் அகன்றிருப்பார்களே, ஆகையால், ஒருவர் செய்யும் தவறினால் ஆராதிக்கும் அனைவரும் ஆராதனையின் பலனிளக்கிறார்கள் அன்றோ!

ரௌத்திரனுக்கே, பயம் என்ற சொல்லே தெரியாத இறைவனையே அனுஷ்டானக் குறையால் ஓட்டுவிக்கும் செயல் நமக்கு பலனளிக்குமா?

சுபம்

ஆதிபராசக்தி பீடம் | Adhiparasakthi Peetam | மாந்த்ரீகம் – ஓர் அனுபவம் | An Experience.

ஸ்ரீ சக்ர ராஜ ஸிம்ஹாஸனேஸ்வரி துணை

ஒம்

மாரண மாந்திரீகம்

பல வருடங்களுக்கு முன், தாராபுரம் சென்றிருந்த பொழுது, அருகே இருந்த மலை மீது ஒரு தெளிந்தவரை சந்திக்க நேர்ந்தது.  அவரது குடிலுக்கு முன் பலர் காத்திருந்தனர், அவரிடம் அருள் வாக்கு கேட்க!

கலைந்த வெளுத்த முடியும், தாடியும், உலர்ந்த உடலும், தீக்ஷண்யமான கண்களும், கந்தலான ஒரு வேட்டியோடு ஒருவர் அந்த குடிலினின்றும் வெளிப்பட்டார்.  அருகே இருந்த கல்லின் மீதமர்ந்து ஒவ்வொருவரையாக, பெயர் கூறி அழைத்தார் – அவருக்கு, வெகு தூரத்திலிருந்து வந்திருந்த இவர்கள் பெயர் எப்படி தெரிந்தது என இன்றுவரை, யான் அறியேன் – அவர்களும் அருகே சென்றனர், முதியவர், எதையோ கூற கேட்டவர்களும், அவரை தாழ் பணிந்து விடை பெற்றனர்.

(கவனிக்க: அருகில் சென்றவர்கள் எதையும் கூற யாம் கேட்கவில்லை, முதியோரே, பெயர், அவர் வந்த தேவை அறிந்து அத்தேவைக்கு உதவினார்)

ஒரு சிலருக்கு மட்டும் தனது பையிலிருந்து எதையோ எடுத்து கொடுத்தார்.  பின்னர் தான் அது விபூதி என தெரிந்தது. சிலருக்கு சில மூலிகை இலைகளை கொடுத்தார், இன்னும் சிலருக்கு துளசியும் மற்றவர்களுக்கு வில்வ இலையும் கொடுத்தார்.

வயதில் மிக இளையவனான நான், ஆர்வம் அதிகமாக, அவரருகில் செல்லமுயல, அருகிலிருப்பவர்கள் தடுத்தனர். எப்படியோ தட்டு தடுமாரி அவர் பின்புறம் இருந்த கல் மீது அமர்ந்தேன், அவர் உரையாடுவது ஓரளவு கேட்டது. அவர் ஒருவரிடம் கூறியது –

”சமூகத்தில் மூன்று விஷயங்களுக்கு மாந்திரீகத்தில் இடமில்லை. ஒன்று ராஜாங்கம். ஒரு ராஜாங்கத்திற்கு மாந்திரீகம் செய்ய இயலாது. இரண்டாவது, மகான், ஞானி, துறவி இவர்களுக்கு எதிராக மாந்திரீகம் செய்ய இயலாது. மூன்றாவது, குடும்ப வாழ்க்கையில் இருந்தாலும் பத்தினித் தன்மையில் குறையாமல் ஞான நிலையில் உயர்ந்தவராகவும் உள்ள பெண்கள். இவர்களைத் தவிர மற்றவர்களில், பாவிகளுக்கே மாந்திரீகம் முதலில் பலிக்கும். அதிலும் குறிப்பாக ஒருவரது ஜோதிட அமைப்பில் மாந்திரீகத்தால் மரணமோ, பாதிப்போ நிகழ வேண்டும் எனும் அம்சம் இருந்தால் மட்டுமே – அத்தகைய நபர்களுக்கு மட்டுமே – மாரண மாந்திரீகம் பலிக்கும். ஜாதக அம்சத்தில் மாந்திரீக தோஷம் இல்லாத நிலையில் புண்ணியங்கள் நிறைந்தவராக அந்த ஆத்மா இருந்தால், மாரண மாந்திரீகம் என்றும் எடுபடாது.” என்றார்.

இன்று எனக்கு விளங்குகிறது, உங்களுக்கு?

சுபம்